گاهی وقت‌ها بزرگ‌ترین چیزی که تمرکز یه کنکوری رو به هم می‌زنه، خودِ کنکور نیست؛ فکر کردن به نتیجه‌ی کنکوره. اینکه مدام از خودت بپرسی «اگه قبول نشم چی؟»، «رتبه‌ام خوب میشه؟» یا «به رشته‌ای که دوست دارم می‌رسم؟». این فکرها کاملاً طبیعیه، اما یه مشکل دارن؛ هیچ تأثیری روی نتیجه نمی‌ذارن، فقط انرژی و تمرکزت رو می‌گیرن.

واقعیت اینه که نتیجه‌ی کنکور امروز مشخص نمی‌شه؛ نتیجه، از کارهایی ساخته می‌شه که هر روز انجام می‌دی. از همون ساعتی که با تمرکز درس می‌خونی، تستی که تحلیل می‌کنی، اشکالی که برطرف می‌کنی و برنامه‌ای که بهش پایبند می‌مونی. وقتی مدام ذهنت درگیر آینده باشه، از کاری که باید الان انجام بدی جا می‌مونی.

یه مثال ساده؛ فرض کن وسط یه مسابقه دو، دونده هر چند ثانیه یک بار برگرده ببینه نفر چندمه. معلومه که هم سرعتش کم می‌شه، هم تمرکزش به هم می‌ریزه. کنکور هم دقیقاً همینه. تا وقتی مسابقه تموم نشده، مهم‌ترین کار اینه که فقط مسیر رو درست ادامه بدی.

پس اگر دیدی ذهنت دوباره رفت سمت نتیجه، خودت رو برگردون به امروز. به صفحه‌ای که باید بخونی، تستی که باید بزنی و برنامه‌ای که باید انجامش بدی. نتیجه، چیزی نیست که با نگرانی به دست بیاد؛ نتیجه، پاداشِ روزهایی‌ه که با وجود همه‌ی استرس‌ها، باز هم دست از تلاش نکشیدی.